W dniu 23 sierpnia 2013 r.  weszła w życie ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów. Wśród wielu mniej i bardziej doniosłych zmian znalazł się przepis dotyczący uprawnień aplikanta adwokackiego. Chodzi mianowicie o przepis art. 2 pkt 9 wskazanej ustawy, który zmienił dotychczasowy art. 77 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.

Do tej pory kompetencje aplikanta rosły wraz z czasem trwania aplikacji. Po sześciu miesiącach aplikacji mógł on zastępować adwokata tylko przed sądem rejonowym, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami. Natomiast po roku i sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki mógł także zastępować adwokata przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu. Innymi słowy, dopiero w połowie trzyletniego okresu aplikacji, aplikant mógł zastępować adwokata przed sądem okręgowym, apelacyjnym lub wojewódzkim sądem administracyjnym.

Wprowadzona zmiana polega na tym, że aktualnie także aplikanci pierwszego roku, począwszy od 7 miesiąca trwania aplikacji będą mogli występować przed sądami okręgowymi, apelacyjnymi oraz wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Nie dziwcie się zatem młodym twarzom na rozprawach apelacyjnych.

Ponadto wprowadzono przepis, który przedtem znany był jedynie rozwiązaniom przyjętym w samorządzie radcowskim, iż aplikant adwokacki może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem adwokata przed sądami, organami ścigania i organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami – z wyraźnego upoważnienia adwokata, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej. Niektórzy podpisywali się już wcześniej, a prawnicy spierali się, czy pisma takie były skuteczne. Aktualnie problem ten zostaje rozwiązany przez ustawodawcę.